'Na schiuppata ‘e rose
di Romano Rizzo
Cchiù ffresca e ddoce ‘e na schiuppata ‘e rrose
trasiste tu, na sera, ‘int’a stu core,
che, tanno, se scurdaje nu sacco ‘e ccose
ma se mparaje che vene a ddì ll’ammore.
C’’o primmo ventariello ‘e Primmavera,
liggiero comme fosse na carezza,
accuosto a mme veniste, a primma sera
e ‘o core mio mpazzette p’allerezza !!
Po, comm’a nu palummo nnammurato
i’ girave e avutave attuorno a tte,
ca ire bella, gentile e ddilicata
ma ca, ‘e sicuro, nun penzave a mme.
Vocca ‘e curallo, uocchie appassiunate,
meglio ‘e na bambulella ‘e bisquit...
appena i’ te vedette, aggio sperato
ca tu nu juorno me dicisse si’.
E m’arricordo che na sera ‘e Maggio,
i’ m’ero perzo a sti bell’uocchie ‘nfunno
e ‘a luna ‘ncielo me dette ‘o curaggio..
e ffuje ‘o cchiù felice ommo ‘ncopp’ô munno.
‘A tanno, tantu tiempo già è passato..
senza che maje venesse na tempesta...
pe chistu core, troppo nnammurato,
‘a vita fuje sempe vestuta a ffesta.
Ogge tu pare a mme cchiù bella ancora
quanno surride cu nu musso astrinto;
certo ‘e ll’ammore mo è passata ll’ora,
ma i’ te ssaccio tu... si’ bella ‘a dinto.
N’ammore che è ‘mpastato cu ‘a ducezza
è ‘o sentimento che mo provo pe tte..
aunite assieme bbene e ttennerezza
i’ sento schiuppà ssempe ‘mpietto a mme !
È n’ato ‘o nomme, diverzo è ‘o sapore
ma a vvedè buono è ssempe chill’ammore,
che veneva sempe primma ‘e tutte ccose
e era cchiù ddoce ‘e na schiuppata ‘e rrose !


Nessun commento:
Posta un commento