I nonni restano sempre nei nostri cuori... )
Mentre ' a vita se ne va
Di Gigi D'Alessio
'E truove sempe a n'angulo assettate,
arravugliate dinte a nu vestito,
nu paro 'e scarpe miezo cunzumato
e nu rilorgio pe cuntà 'e minute,
vonno parlà e se scordano 'e pparole,
sotto 'o cappiello fermano 'e pensiere,
ponno vulà…
Nisciuno cchiù se vede d' 'a famiglia,
guardano 'o munno areto a 'na fenesta,
sulo nu piatto 'ncopp'a 'na tuvaglia,
nu compleanno nun è cchiù 'na festa
nu poco 'e pane cu nu poco 'e latte,
è sempre chella 'a cena tutte 'e ssere,
ma pò bastà…
Scenneno 'nzieme a' luce d' 'a matina,
cu nu surriso ca se leva a' sera,
lasciano 'e suonne 'ncopp'a nu cuscino,
mmischeno 'e ggocce dint’a nu bicchiere,
passano 'o tiempo dint’a ddo barbiere,
pecchè p' 'a casa nun 'e vvò nisciuno,
‘e mmane tremmano ma, no 'e paura.
Cu nu café se sporcano 'o cazone,
portano sempre 'mpietto 'na medaglia
i ‘e sorde 'e spiccie dint' 'o portafoglio,
cu chille 'e carta hanno crisciuto 'e figlie
e mmo so' sulo carte 'e caramelle…
Tanta nepute dint’’a nu ritratto
ma, 'e lloro cchiù nisciuno se ne fotte,
chi l'abbandona senza avè pietà,
dint’ a 'na casa addò se vede 'a vita
mentre se ne va…
Teneno sempe pronto nu cunziglio,
pe lloro simmo tutte quante figlie,
‘'o tiempo corre e chistu viento 'e spoglie,
lassanno 'e spine ma se porta 'e foglie,
'a vita stregna comme a 'na cravatta,
perdenno ll'urdema partita a carte,
ponno vulà…
Tutte 'e ddummeneche vanno dint' a' chiesa
cu 'na curona dinte 'e mmane 'nchiuse,
saglieno 'e scale pe gghì 'nParaviso
e a Ddio chiagnenno vanno a cercà scusa.
Cu ll'uocchie russe e 'o core cchiù affannate,
‘nfaccia 'na ruga pare 'na resata,
ma songhe 'e sfreggie ca te lassa 'a vita,
t'avvisa primma 'e dicere: “ È fernuta ! “.
Comme 'e ccriature aspettano Natale,
a ffine 'e mese aspettano 'a pensione,
tra veglie e suonne 'ncoppe a 'na panchina,
cumme cumpagne sulo nu bastone.
Pe lloro spisso arriva po' 'a luntano,
cocche signora ca se piglia cura,
ca pe denare 'e ssape accarezzà,
ma 'e vvote trovano chi è senza core
e nun tene pietà…
Cu 'e mmane hanno scavato 'e strade nostre
Ma, quanno n’hanno fatto e n’hanno viste,
ma 'o core lloro ormaje nun è cchiù tuoste,
cchiù gghiuorne passano e cchiù stanno triste.
Pe dint’’a ll'uocchie teneno nu velo,
ca sta scennenno comme a nu sipario.
Ll'urdema scena nun ‘a vonno fa’,
‘e vicchiarielle teneno paura
‘e se 'mparà a vulà…!
